Šablon:LGBT i hrišćanstvo Luteranski stavovi o homoseksualnosti su različiti, jer luteranska crkva nije centralizovana u svetu. U mnogim evropskim luteranskim crkvama gejevi i lezbejke mogu da rade kao sveštenici i sveštenice. Evangelistička crkva u Nemačkoj (EKD) je 2000. godine izdala rezoluciju Verläßlichkeit und Verantwortung stärken koja podržava istopolno partnerstvo[1]. Švedska crkva je 2006. godine dozvolila blagosiljanje istopolnih zajednica, kao i postavljanje gejeva i lezbejki za sveštenike i sveštenice. Danska nacionalna crkva, takođe, dozvoljava blagosiljanje istopolnih parova, kao i Norveška crkva, koja, takođe, rukopolaže gejeve i lezbejke u sveštenike od 2007[2]. Najveća luteranska crkva u Evropi, koja ne dozvoljava blagosiljanje istopolnih parova, uprkos tekućim kontroverzama, jeste Evangelistička luteranska crkva Finske.
Evangelistička luteranska crkva u Americi (ELCA), najveća luteranska crkva u SAD, sa nešto manje od dve trećine svih američkih luteranaca, donela je još 1990. godine stav da gejevi i lezbejke mogu biti postavljeni/e za sveštenike/ce, ukoliko se pridržavaju celibata[3]. Godine 2007. ELCA je na skupštini donela rezoluciju po kojoj biskupi ne bi trebalo da insistiraju na tome da gej sveštenici i lezbejske sveštenice ostanu u celibatu. Avgusta, 2009. godine Crkvena skupština ELCA-e je donela odluku po kojoj gejevi i lezbejke u stabilnim istopolnim vezama mogu biti proizvedeni/e u sveštenike i sveštenice[4].
Nešto manje luteranske crve u SAD, Luteranska crkva – Misurski sinod i Viskonsinski evangelistički luteranski sinod smatraju da je homoseksualnost greh i da je protivna biblijskom učenju.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search